در این مقاله ریزساختار و خواص مکانیکی فصل مشترک فولاد ساده کربنی-برنز جوشکاری انفجاری و نورد شده بررسی شد. اتصال انفجاری در دو فاصله توقف و با دو ضخامت ماده انفجاری مختلف انجام شد. نورد کامپوزیت جوش شده در دو دمای محیط و پیش گرم 300 درجه و با کاهش ضخامت ثابت 33. 3% انجام گرفت. نتایج نشان داد فصل مشترک موجی اتصال فولاد-برنز، شامل بخشهای مختلفی است. با انجام نورد، فصل مشترک اتصال، کشیده و مسطح شده و مناطق گردابه ای به هم فشرده شده و در مواردی وارد زمینه فولادی شده است. ذرات فولاد جدا شده از زمینه در امتداد تاج موج و به صورت جزیره های مجزا در زمینه برنز باقی مانده است. از طرفی در مناطق مجاور گردابه ها، بخشی از فلز پرنده برنز در زیر موج گیرافتاده و به صورت جزیره های جدا شده از زمینه برنز در داخل فولاد مشاهده شد. مناطق متخلخل در اثر نورد به صورت لایه های خرد شده و فشرده شده درآمده است. نیرو و دمای نورد، موانع نفوذ را تاحدی برطرف کرده و پیوند فلزی بین برنز و فولاد تشکیل شده است. حفره ها و تخلخل های انقباضی در حین اتصال، دراثر نورد به هم فشرده شده و مرزهای مجزا به یکدیگر نزدیک شده است. اتصال انفجاری و نورد سرد موجب افزایش سختی در فصل مشترک شده و نورد گرم منجر به کاهش سختی در فصل مشترک گردیده است. در آزمایش سختی نمونه های جوشکاری به ترتیب بیشترین انرژی برخورد، مرتب می شوند. تاثیرات ناشی از پارامترهای جوشکاری، بعد از نورد سرد و گرم هم باقی می ماند و رتبه بندی سختی تغییر نمی کند.

در این پژوهش، به بررسی تغییر شکل بزرگ پلاستیک ورق های مستطیلی فولادی تحت بارگذاری انفجاری مکرر پرداخته شده است. در این راستا، آزمایش های روی سه ساختار مختلف تقویت نشده، تقویت شده با یک و دو خط جوش انجام شده است. جهت بررسی مودهای تغییر شکل و مکانیسم شکست نمونه های آزمایشی، بار دینامیکی در محدوده ای گسترده با استفاده از جرم خرج های 25، 35، 45 و 50 گرم تا 3 مرتبه اعمال شد. مشاهدات تجربی بیان می کند که با افزایش جرم خرج، مودهای تغییر شکل اول (a) و اول (b) در جرم خرج بالاتر و در تکرار بارگذاری در شماره بالاتر مشاهده می شود. در ورق تقویت نشده در بارگذاری سوم با جرم خرج 25 گرم، حالت اول (a) شکست مشاهده می شود؛ اما این مود شکست در نمونه تقویت شده با یک و دو خط جوش به ترتیب در تکرار سوم در جرم خرج 35 گرم و 45 گرم مشاهده می شود. این موضوع نشان دهنده تاثیر خط جوش بر تغییرات مود شکست است. علاوه بر این، در بخش مدل سازی عددی، از شبکه عصبی برای ارایه یک مدل ریاضی بر مبنای اعداد بی بعد جهت پیش بینی بیشترین خیز دایمی نمونه های آزمایشی استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که توافق خوبی بین مدل ارایه شده با مقادیر تجربی برقرار است به طوری که هر دو ساختار در محدوده خطای کمتر از 10% قرار گرفتند.

در تحقیق حاضر، ابتدا مقدار انرژی منتقله به یک ورق فلزی مدور، در اثر انفجار زیر آب یک خرج انفجاری متمرکز و مستقر در فاصله ای معین از سطح ورق، محاسبه می شود. سپس، انرژی کرنش ناشی از تغییر شکل ورق به یک قطعه مخروطی برآورد می شود. برای تحلیل پذیری مدل، سه فرض اساسی در نظر گرفته شده که عبارتند از: ثابت در نظر گرفتن ضخامت ورق قبل و بعد از تغییر شکل، عدم کرنش سختی ماده مورد استفاده برای قطعه کار و تغییرات خطی کرنش موثر. در نهایت، با مساوی قرار دادن انرژی دریافتی ورق، ناشی از انفجار و انرژی کرنش، مقدار ماده منفجره مورد نیاز برای عملیات شکل دهی انفجاری مخروط به دست می آید. علاوه بر این، آزمایشاتی در این زمینه طراحی و اجرا شده که نتایج حاصل از آن ها به همراه نتایج تجربی محققین دیگر با نتایج نظری به دست آمده از این تحقیق مورد مقایسه قرار گرفته اند. این مقایسه ها توافقات نسبتا خوبی را بین نتایج این تحقیق و نتایج تجربی نشان می دهد.

در سالهای اخیر ورق های آلیاژ آلومینیوم در صنعت خودروسازی کاربرد وی‍ژه ای پیدا کرده اند. شکل دهی این مواد با روش های استاتیکی مانند هیدروفرمینگ و پرس بسیار مشکل است چرا که این ورق ها محدوده پلاستیک پیش از پارگی کمتری نسبت به ورق های فولادی معمول دارند. در این پژوهش شکل دهی آزاد آلیاژ آلومینیوم به عنوان مطالعه پایه ای بررسی شده است که با استفاده از موج شوک حاصل از انفجار در زیر آب و ماده منفجره SEP و تغییر پارامتر ضخامت ورق انجام می شود. جهت معتبرسازی تحلیل عددی نرم افزار  DYNA LSیکی از این ضخامت ها با نتایج بدست آمده در مقالات معتبر مقایسه شده که همخوانی مناسبی دارد و می توان از آن جهت اعتبار بخشی به آنالیز انجام شده و نتایج حاصل کمک گرفت.

در تحقیق حاضر به بررسی رفتار خوردگی و تغییرات ریزساختاری ورق های آلومینیم سری 5000 و مس پس از فرآیند جوشکاری انفجاری پرداخته شده است. جوشکاری انفجاری بافاصله توقف ثابت و تغییر میزان بار انفجاری انجام شده است. از آزمون های پلاریزاسیون پتانسیو دینامیک و طیف نگاری امپدانس الکتروشیمیایی، میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترون روبشی استفاده شد. نتایج منحنی های پلاریزاسیون تافل نشان داده، کمترین سرعت خوردگی مربوط به نمونه با بار انفجاری 5/1 و بیشترین سرعت خوردگی مربوط به نمونه با بار انفجاری 5/2 بوده است. مقاومت به خوردگی نمونه با بار انفجاری 5/2 کمتر از نمونه با بار انفجاری 5/1 شده است که دلیل آن تغییر شکل پلاستیکی شدیدتر در فصل مشترک است. نتایج متالوگرافی نمایانگر موجی –گردابه ای شدن فصل مشترک در اثر افزایش بار انفجاری بوده است. نتایج آزمون امپدانس در نمونه های جوش شده نشان داده با موجی-گردابه ای شدن فصل مشترک مقدار n (پارامتر توان تجربی) کاهش یافته و نمونه با بار انفجاری 5/2 بیشترین میزان خوردگی را داشته است. بر اساس نتایج حاصل از میکروسکوپ الکترون روبشی مشاهده شد که با افزایش بار انفجاری، به تدریج ضخامت لایه ذوب موضعی افزایش می ­یابد.

پوشش دهی فولاد گرمکارکوئنچ تمپر شده AISI H13 با سوپر آلیاژ اینکونل 718 به روش جوش کاری انفجاری انجام شده است. آزمون های انفجاری توسط ماده منفجره آماتول در فاصله های توقف و بارهای انفجاری متفاوت صورت پذیرفته است. کلیه آزمون ها توسط نرم افزار ABAQUS/Explicit مورد شبیه سازی و تحلیل قرار گرفته اند. هم چنین بررسی های متالوگرافی نوری، میکروسکوپی الکترونی روبشی، ریزسختی سنجی و استحکامی بر روی کلیه نمونه های اتصال یافته صورت پذیرفته است. نتایج شبیه سازی نمایانگر ایجاد منطقه ای با تغییر شکل پلاستیکی شدید در منطقه برخورد می باشد. هم چنین با افزایش میزان فاصله توقف و یا بار انفجاری، زاویه دینامیکی برخورد و سرعت برخورد صفحه پرنده افزایش یافته است. شکل فصل مشترک های حاصله بر اساس تغییرات انرژی جنبشی مصرفی در فصل مشترک، به دو صورت موجی و موجی همراه با گردابه در فصل مشترک اتصال ایجاد شده است. طول امواج فصل مشترک بر اثر تغییرات زاویه دینامیکی برخورد در هنگام اتصال ورق ها تغییر نموده و سختی با نزدیک شدن به فصل مشترک اتصال افزایش یافته است که این تغییرات سختی به طور شدیدتری در سمت سوپر آلیاژ مشاهده شده است. استحکام برشی فصل مشترک تابع مورفولوژی فصل مشترک و دامنه امواج تغییر نموده است. به کمک نتایج شبیه سازی و روابط، پنجره جوش کاری انفجاری دو آلیاژ رسم و مورد بررسی قرار گرفته است.

در این مقاله به بررسی تجربی و تحلیل رگرسیونی پاسخ دینامیکی ورق های فلزی تحت بار انفجاری پرداخته شده است. بدین منظور در بخش تجربی، 86 آزمایش روی ورق های فلزی در شرایط مختلف انجام شد. این ورق ها از جنس های فولاد، مس و آلومینیوم و به شکل دایره بودند. با استفاده از نرم افزار طراح آزمایش و روش سطح پاسخ اثر پارامترهای اندازه گیری شده در آزمایش تجربی که عبارتند از ضخامت ورق، ایمپالس بارگذاری، جرم خرج و فاصله استقرار روی خیز ورق های دایره ای به صورت هم زمان بررسی شدند. در این بررسی جنس ورق ها به عنوان یک پارامتر مستقل کیفی در نظر گرفته شده است. به منظور دستیابی به یک مدل معنی دار، سطح اطمینان 95% در بررسی در نظر گرفته شد. در این بررسی مقدار R2 و R_adj^2 به تریتب برابر 9746/0 و 9673/0 به دست آمده است. نتایج به دست آمده در بخش تحلیل آماری حاکی از آن است که مقادیر به دست آمده از پیش بینی مدل ها با داده های تجربی مطابقت خوبی دارد و مدل های ارائه شده مناسب است. شرایط بهینه برای کم ترین تغییر شکل ورق های تک لایه دایره ای تحت بارگذاری دینامیکی نیز ارائه شد. ایمپالس بارگذاری بیش ترین و جرم خرج کم ترین تاثیر را روی تغییر شکل ورق دارند.

در این رهیافت نخست مقدار ایمپالس دریافتی یک ورق فلزی مدور ناشی از انفجار زیرآب یک خرج انفجاری متمرکز و مستقر در فاصله ای معین از سطح ورق برآورد می گردد. سپس انرژی کرنش ناشی از تغییر شکل ورق در یک قالب مخروطی محاسبه می گردد. در مرحله بعد با در نظر گرفتن بازده مکانیکی فرآیند مقدار انرژی لازم تعیین می گردد. براساس نتایج این مرحله، سرعت و ایمپالس مورد نیاز تعیین می گردد. سرانجام از تساوی ایمپالس حاصله با ایمپالس دریافتی ورق جرم خرج انفجاری لازم جهت تکمیل عملیات شکل دهی انفجاری مخروط بدست می آید. تعدادی آزمایش نیز طراحی و اجرا شد و نتایج تجربی مستخرج از آنها همراه نتایج تجربی محققین دیگر با نتایج نظری مکتسب از این تحقیق مورد مقایسه قرار گرفتند.